maandag 4 april 2011

Jorritsma neemt het niet zo nauw

Ja hoor, daar is ze weer: supergraaier, big spender en overbodig burgemeesteres Jorritsma. Kan er geen wet tegen haar gemaakt worden? Jeetje zeg, nu heeft ze weer het oliedomme idee geopperd om een adviseur in de arm te nemen die per dag 1600 euro rekent.

Zestienhonderd euro! Ik weet zeker dat er zat mensen zijn die dat nog niet eens per maand verdienen. Met harder werken wel te verstaan! Je kan je een enorme tobber vinden als je dat hoort. Een paar adviesjes geven, rapportje schrijven, telefoontje plegen met Annemarie en hop, de dag is weer voorbij, weer 1600 euro. Eerlijk verdeeld in dit land? Nee. Lachwekkend? Nee. Moet aangepakt worden? Ja. Annemarie moet tot de orde worden geroepen.

Heeft dat mens wel enige vorm van realiteitszin? Weet zij wat er leeft? Heeft ze een indruk wat een gewone werkman aan salaris ontvangt? Of zit zij nog in haar Koop-Tjuchem tijd? Beetje rommelen, graaien. Wellicht weer een schaduwboekhouding, werkte toen ook. En als er een parlementaire enquete over komt, weet ze dat ze toch lekker niet zoveel vragen gaat beantwoorden. Is ze toen ook mee weggekomen. Ze is daarna zelfs Burgemeester geworden.

Ze staat ver van de realiteit, deze Jorritsma. Waarschijnlijk kent ze Berlusconi goed. Misschien is hij haar voorbeeld. Als dat zo is, berg je dan maar.

vrijdag 1 april 2011

Geen geintje

Helaas is het feit dat Kadhaffi nog steeds in Libie actief is geen 1 april grap. En jammer genoeg zit die seksverslaafde en gestoorde clown Berlusconi ook nog steeds op het Italiaanse pluche. Ik zou willen dat het nieuws niet zo gedomineerd zou worden door flutnieuwtjes als de zogenaamde Ajaxtop-crisis of dergelijk onbelangrijk prutnieuws.

Was de ramp in Japan maar een grap,
Was Wilders maar een grap,
Was de economische crisis maar een grap,
Was Patricia Paay maar een grap,
Was de graaiende advocatuur in Nederland maar een grap,
Was dit lijstje maar een grap...

woensdag 30 maart 2011

straks is nu

dinsdag 29 maart 2011

Kinderlijke pedo

Iedereen wist het eigenlijk al: die viezeriken van pedoclub Martijn zijn zelf de grootste verspreiders van kinderporno. De voorzitter heeft het voorgedaan. De engerd. Aan kinderen frunniken en via een vereniging proberen de illegaliteit te doorbreken.

Wat een smet hangt er rond zo'n man. Het zal je oom zijn. Ik zou gelijk naar Timboektoe verhuizen. Weg van zo'n familielid. Wetend dat zo'n geilneef eigenlijk het liefst aan kleine neefjes friemelt. Het zou tijd worden dat er bij dit soort types hard ingegrepen wordt. Ophangen aan de geslachtsdelen, 'pedo' laten tatoeeren op zijn voorhoofd, you name it.

Helaas gaat dat in Nederland niet gebeuren. Hier gaat de man op kosten van de samenleving naar een luxe hotel met volledige verzorging. Tv op de kamer, goed eten, mooi uitzicht, redelijk kleine maar goede bedden. Kan slechter.

Hij moet alleen niet vertellen aan zijn medegevangenen dat hij pedo is. Dat motten ze daar niet. Misschien toch niet zo'n slechte straf....

dinsdag 22 maart 2011

Man in Bonus

Hij drukte zijn sigaar uit en fluisterde: 'Dan moet het maar.' De pen van de secretaresse ratelde over het papier en zweet begon zich te ontwikkelen op het voorhoofd van de overige aanwezigen. Wat een spanning, sensatie! Zoiets gebeurde eigenlijk nooit in dit bankgebouw. De kogel was door de kerk. Geen bonus.

Het belang had altijd al voorop gestaan. Zowel naar de klant toe als over de rug van de klant. Geld is geld, hing er op een bordje in de hal van het gebouw te lezen. En dat was zo. Maar nu werd alles anders. De directeuren konden niet meer elke week gaan golfen op kosten van de zaak - lees klant - en etentjes konden nu alleen nog maar eens per twee weken. Inleveren, daar draaide het om. In het belang van de bank.

De sigarenrook hing nog in het kantoor en de sfeer was ook om te snijden. Geen bonus meer? Jeetje, het moet niet veel gekker worden! Dat zou vergaande gevolgen hebben voor iedereen. En het was zo goed allemaal. De klant wist van niks terwijl de directie zich te buiten ging aan de opbrengsten van de graaicultuur en de woekerpolissen. Geweldig, wat een tijd! Het kon niet op: van overdreven kerstfeestjes in het Kurhaus tot Mercedes-Benz in het kwadraat. You name it, het was er. Gouden tijden.

'Wat zullen we het slecht hebben', overwoog hij. Geen bonus meer, het was een sombere dag. Waar moet al dat geld blijven? Wat te doen met al die poen? Hij wist er wel iets mee.

De bode prikte de zeepbel definitief lek. 'Het volk is hier', kondigde hij aan. En hij opende de dubbele deuren.

zaterdag 12 maart 2011

Tsunami

Na vandaag hoop ik dat Geert Wilders eindelijk eens op zal houden met het ijdel gebruik van het woord 'Tsunami'. Ook nu weer brengen we het in verband met ramp.

Wilders vindt mensen een ramp. Jammer. Kan nooit verder komen deze man.

maandag 14 februari 2011

Moe barak

Ik kon me al niet voorstellen dat die arme oude man het allemaal zou kunnen volhouden. Het is dus ook niet zo. Mubarak is moe. En bewusteloos. Veel egyptenaren vinden waarschijnlijk dat hij niets veranderd is. Hij heeft jarenlang een zekere staat van bewusteloosheid gehad. Zeker als het ging om het besturen van hun land.

De man trok het niet meer. Weggeprotesteerd door zijn eigen volk. In eerste instantie proberen aan te blijven. Alsof hij nog niet lang genoeg dictator was geweest. En als je dan toch weggaat, zo oud is hij dan kennelijk niet. Zijn oren deden het nog goed en zijn ratio ook. Wegwezen, voordat het volk me komt lynchen.

Dan maar op vakantie. En daar rust hij wel behoorlijk overdreven uit. Misschien is het een charme-offensief. (charm-el-Sjeikh?) Wellicht is het hem echt te veel geworden.

Power to the people. Het kan haast niet beter. Hoewel? Hoe gaan ze nu verder??